همین حالا تماس بگیرید.
۱۰ کالای دردسرساز در حمل هوایی که ۹۰٪ مشتریان تازهکار اشتباه میفرستند: باتری لیتیومی، مگنت، مایعات، پودرها، مواد شیمیایی، DG، کالاهای باارزش، حساس به دما، غذا و محصولات کشاورزی. قبل از پذیرش، حتماً چک کن.
۱۰ گروه کالایی که در حمل هوایی بیشترین دردسر را دارند (و ۹۰٪ مشتری تازهکار دقیقاً همینها را میفرستند):
1. هرچیزی که «باتری لیتیومی» دارد
(حتی اگر مشتری بگوید «باطری ندارد!»)
مثال: موبایل، لپتاپ، پاوربانک، اسکوتر، دوچرخه برقی، ابزار شارژی، ساعت هوشمند، مودم، اسپیکر بلوتوث.
مشکل:
مشمول مقررات IATA DGR هستند.
نیاز به Packing Instruction مشخص (PI 965 تا 970) دارند.
خیلی از ایرلاینها بهخصوص در مسیرهای خاص، سختگیرند یا اصلاً قبول نمیکنند.
خطای رایج مشتری:
«باطری داخل دستگاه هست، حساب نمیشه»
«خاموشش میکنیم!»
نکته برای تو:اول از همه همیشه بپرس:
آیا کالا باتری دارد؟
نوع باتری؟ (Lithium-ion / Lithium metal)
باتری داخل دستگاه است یا جداگانه؟
تعداد و ظرفیت (Wh / Ah)؟
2. مگنتها و کالاهای دارای آهنربا
مثال: اسپیکر، الکترو موتور، مگنت صنعتی، هد هارد، برخی سنسورها.
مشکل:
میدان مغناطیسی میتواند روی ابزار ناوبری هواپیما تأثیر بگذارد.
IATA برای «magnetized material» تست و بستهبندی خاص میخواهد.
خطای رایج مشتری:
«یه اسپیکر معمولیه، چیز خاصی نیست»
نکته برای تو:
اگر کالا «موتور، اسپیکر، ترانس، مگنت، یا هر چیزی با آهنربا» است، حتماً به عنوان magnetized cargo بررسی کن.
3. مایعات، ژلها، اسپریها
مثال: عطر و ادکلن، اسپری، شویندهها، روغنها، رنگ، چسب.
مشکل:
احتمال نشتی و آسیب به سایر بارها.
بسیاری از اینها DG (Dangerous Goods) هستند (flammable liquids).
خطای رایج مشتری:
«مایع هست ولی خطرناک نیست»
«دو سه تا شیشه بیشتر نیست»
نکته:
همیشه بپرس:
نوع مایع؟ آبپایه، روغنپایه، حلال؟
MSDS / SDS دارد؟
بدون MSDS، بیشتر ایرلاینها اصلاً بررسی نمیکنند.
4. پودرها و مواد شبیه پودر
مثال: پودر شیمیایی، مکمل غذایی، پودر فلزات، پودر آرایشی، پودر صنعتی.
مشکل:
حساسیت امنیتی (ممکن است در x-ray مشکوک شود).
خیلی وقتها نیاز به آزمایش، آنالیز یا MSDS دارد.
خطای مشتری:
«پودر سادهست، غذاییه، مشکلی نیست»
نکته:
اگر کالا «powder, granule, dust» است، حتماً از مشتری بخواه:
MSDS / آنالیز
HS Code
بستهبندی دو جداره و محکم.
5. مواد شیمیایی و آزمایشگاهی
مثال: حلالها، اسیدها، رزینها، کیتهای آزمایشگاهی، سموم، مواد آزمایشگاهی دانشگاهها.
مشکل:
در ۸۰–۹۰٪ موارد Dangerous Goods محسوب میشوند.
نیاز به MSDS، UN Number، Class، Packing Group دارند.
خطای مشتری:
«برای دانشگاهه، رسمی هست، مشکلی نیست»
«فقط ۱ لیتره، وزنش کمه»
نکته:
تا MSDS و UN Number نداری، اصلاً قول حمل نده.
بهخصوص برای واردات به ایران، خیلی وقتها هم ایرلاین سخت میگیرد هم گمرک.
6. کالاهای با ارزش بالا (High Value)
مثال: طلا/نقره صنعتی، چیپ ست، CPU، GPU، سرور، ساعتهای لوکس، زیورآلات گرانقیمت.
مشکل:
محدودیت مسئولیت ایرلاین و کوریر.
نیاز به بیمه خاص (cargo insurance) و گاهی پرواز اختصاصی.
خطای مشتری:
«کالا ارزشش مثلاً ۵۰ هزار دلاره، با همون نرخ معمولی بفرستید»
نکته:
برای بار بالای یک سقف ارزش (بسته به کوریر / ایرلاین) باید حتماً:
کلاً ارزش واقعی اعلام شود.
درباره بیمه و سقف مسئولیت شفاف به مشتری توضیح بدهی.
7. کالاهای حساس به دما (Temperature Controlled)
مثال: دارو، واکسن، نمونههای پزشکی، بیولوژیک، برخی مواد غذایی و شیمیایی.
مشکل:
نیاز به Cold Chain، دیتالاگر دما، بستهبندی خاص (Cool Box / Dry Ice).
همه ایرلاینها سرویس pharma / cool ندارند.
خطای مشتری:
«نهایت ۲–۳ روز توی راهه، توی کارتن میگذاریم»
نکته:
اول مشخص کن:
محدوده دمایی مورد نیاز (مثلاً ۲–۸°C، ۱۵–۲۵°C).
آیا فرودگاه مبدا و مقصد امکانات سردخانه دارند؟
بدون سرویس مناسب، ریسک claim بالا است.
8. مواد خطرناک (Dangerous Goods – DG)
مثال: رنگ، تینر، گاز تحت فشار، چسبهای صنعتی، برخی اسپریها، مواد قابل اشتعال، اکسیدکنندهها، خورندهها، گازها، dry ice.
مشکل:
نیاز به متخصص DG، بستهبندی و لیبلگذاری طبق IATA DGR.
همه ایرلاینها DG نمیپذیرند، یا فقط روی برخی مسیرها قبول میکنند.
خطای مشتری:
«روی قوطی نوشته Flammable ولی چیز خاصی نیست»
نکته:
بدون MSDS + Shipper’s Declaration for Dangerous Goods بار DG قبول نکن.
اگر خودت DG Specialist نیستی، حتماً به شرکت متخصص ارجاع بده.
9. غذا، گیاه، بذر، محصولات کشاورزی
مثال: خشکبار، دانه، بذر، گیاه زینتی، مواد خام غذایی، ادویه (مثل زعفران، زیره، پسته).
مشکل:
مقررات بهداشت، قرنطینه نباتی، گواهی بهداشت / Phytosanitary Certificate.
در مقصد ممکن است به دلیل نداشتن مجوزهای بهداشتی ضبط یا معدوم شود.
خطای مشتری:
«تو سوغاتیها هم هست، پس رسمی هم مشکلی ندارد»
نکته:
برای هر کشوری باید:
قوانین واردات محصول غذایی / کشاورزی آن کشور چک شود.
از مشتری بخواهی: گواهی بهداشت، مجوز سازمان مربوطه را بررسی کند.
10. کالاهای «مشکوک از نظر کپیرایت / برند»
مثال: لباس برند (احتمال فیک)، کیف و کفش برند، لوازم آرایشی برند، اکسسوری با لوگوی برندهای معروف.
مشکل:
در بسیاری از کشورها گمرک روی Trademark Infringement حساس است.
ممکن است بهعنوان کالای تقلبی (Fake) ضبط یا نابود شود.
خطای مشتری:
«اصل و اورجیناله، فاکتور هم دارم» ولی فاکتور غیرقانونی یا نامعتبر است.
نکته:
برای بارهای برند:
حتماً برند، مدل، و ارزش واقعی ذکر بشه.
مشتری را درباره ریسک کپیرایت بایدآگاه باشه